UZAKTAN İNSAN I

 

Ufuklarda dalardım hep İzlemekle seni ve güneşi

Ziyan olduğum sevgilinin Nerede sesi ve kendisi

Aradığım yollar karanlık Sessiz, korkulu ve kaçamak

Kimseler bilmez ne zordur Aydınlığa saf ve temiz çıkmak

Terler döktüm anlatmak için Ne doğrudur ne yanlış

Aynalar dahi görmedi beni Işıklara zordur bakmak

Nerde insanlık söylensin Mademki gerekmiş yaratılış

                                                                                   29-03-10 / 21.39

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s